Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Do you?


Όλα τα Δοκίμασα απόψε.
Να ταιριάξω το Δέλτα με την ήττα, για να μπορέσω να θυμηθώ το όνομα μου.
Διαίρεση και Δόσιμο-ολοκληρωτικό.
Τη Δύναμη μου ολάκερη με τα Δεν όλου του κόσμου.

ΟΔοφράγματα του Δρόμου, στις μάχες.
Και εκεί στις μάχες Δόντια και Δόρατα παρέμειναν στην άκρη .

Ποτέ Δεν τ ακόνισα.-Και ας λέγεται Δειλία.
Σαν να χουν Δίκιο τελικά.
Όχι το Δίκιο του πατέρα ,το άλλο Δίκιο –της μάζας.
Και μένω πάντα με ΔαχτυλίΔια στο λαιμό να φτιάχνουν Δάκρυνους κόμπους.
Και ΔαχτυλίΔια από καπνό.
Τα βράΔια, που ο Ήλιος μου κοιμάται-(Δέσιμο).
Μόνο ένα ζωντανό Δέρμα θα υπάρχει πάντα, μισό μέτρο απέναντι, σκουρόχρωμο και φλεγόμενο να Διώχνει τα Δεν απ τα μάτια μου. Και μια ζεστή ανάσα. Δική σου.
Και εκεί που έφυγε ο Δεκέμβρης ταξίΔι στο χρόνο, φτάνει η Δευτέρα να φαντάζει σαν Δεσπόζουσα μέρα της βΔομάΔας. Δόσιμο, Δέσιμο, Δίλλημα. Διαίσθησης παιχνίΔια.(ΑηΔίες)
Δάσος; Δέντρο;
Θα αρκεστώ στο τελευταίο Δρεπτό σου άνθος. Τριαντάφυλλο Baccara.
Κόκκινο του πάθους ,Μαύρο της αντίΔρασης.-Δική μου.
Και η Δύση απέναντι. Σαν Δήλωση που κάθε μέρα αλλάζει .
Ν ανοίγει Δρόμους στη θάλασσα της ΠεΔής μας, του ΜανταμάΔου μου, του μικρού μικρού παράΔεισού μου,
Και ένα Δεμάτι όνειρα σαν Δώρο της Δροσιάς της ροΔαυγής.
Κάθε ροΔαυγής.
ΔωροΔοκίες της ζωής …
Σαν Δέλτα ,σαν D
D for Dare…

3 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

γουί ντου. ;)
καλησπέρα σου!

Μηθυμναίος είπε...

«Ήσουν μικρή κι ανήμπορη στα βάσανα του κόσμου
Μα είχες χάρη θεϊκή, την ευωΔιά του Δυόσμου…»


ΜανταμαΔιώτισσα…

legolina είπε...

548 προς 537
σου έστειλα μύνημα χτες βράδυ..
ελπίζω να το πήρες
φαντασμα στητό που δημιουργησε συγκινηση μεγαλη , βγηκε στην οθόνη, στους διαδρόμους κουτουλου..
απάντα και το γαμημενο το τηλ
το "γαμημενο" με την καλή έννοια

αντε γεια και ελπιζω να ανταμωθουμε συντομα μωρη γρια ;)

υσ. στην φότο 03/01/2010 ο όμορφος ποιον μου θυμίζει....

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Πού πήγε;;