Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

Έχω ενα παπάκι




Πάλι παράθυρο με θέα τις κεραίες.


Ο Υμμητός ,χαμένος μέσα σε κάτι σύννεφα.


Ο Υμμητόςτα χρόνια και η λάμψη του.


Πόσο αλλιώτικος φάνταζε απ τις κεραίες...


Ανεβασιές μονοπάτια και ιστορίες.


-Πάμε για τρέξιμο;Ρωτούσες.


Με κείνο το λαμπύρισμα τρεχούμενου νερού στα μάτια σου.


Πάντα βαριόμουν.Κρεμιόμουν απ τα λόγια σου, και έπαιζα σαν το παιδί..


Κυνηγητό κρυφτό και γέλια.Στο τέλος δεν πήγαινες ούτε εσύ.


Και γέλαγα...


Θυμάσαι εκείνο το μεθύσι ;;


Ήρθες μετά όσο με αποκοίμιζε η Πόλη(υ).


Μέχρι να κοιμηθώ -σου έλεγε- τραγούδαγα "'Έχω ενά παπάκι..."


Και πάλι γυαλίζανε τα μάτια σου.
Και κείνο το παπάκι που βγαλες απ τη τσέπη του μπουφάν σου..

Εκείνος το χειμώνα με τον πυρετό.


Να ψήνομαι και να σκαρώνεις πειράγματα σατανικά.
Αίμα γέλια και λαμπάκια.


Η Άνοιξη στον Υμμητό.


Ανεβασιές μέχρι τα ξύλινα στην Καισαριανή.



Ίσα ν ακούσουμε κιθάρες.Ίσα να μεθύσουμε.


Γέλια παιδιά και μπόλικα λουλούδια.


Μύριζε η γης μύριζες και συ.


Και γέλαγες.


Γέλαγαν οι καστανές σου μπούκλες.


Και στην κατεβασιά γλυκά πάστες και ελληνικός καφές.


Την ώρα που ξυπνούσε η σελήνη.Και αποκοιμιόταν ο βασιλικός.


Πάντα στον ύπνο σ έπιανα.


Γύριζε η Πόλη(υ) γέμιζε η κάμαρη γιασεμί βενζίνη και έρωτα.


Μπερδεμένα σε ξανθές μπούκλες.


Και κείνη τη στήλη με τ άδεια μπλε πακέτα.


Άδειες μέρες στοιβαγμένες στο πλάι.


Τις έκρυψα να μην τις βρεις ποτέ μετά.


Έμεινε μια φωτογραφία θολή σαν παραμύθι κίτρινο-καφέ..


Και ο Υμμητός θέα παράθυρο και σκέψη.


Από κάτω...



11 σχόλια:

tantoguanto είπε...

Ναι απίθανες οι Κυριακάτικες βόλτες ψηλά στη Καισαριανή κορίτσια και αγόρια με μπύρες πασατέμπο και στραγάλια και κατηφορίζοντας να πάμε στο γήπεδο της Νηαρ Ηστ να δούμε ποδόσφαιρο...
Καλησπέρα και φιλιά Δημητρούλα.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

΄Ομορφες και νοσταλγικές οι εικόνες που μας μεταφέρεις, από νεανικές και ξέγνοιαστες βόλτες, παρές γέλια, χαρές και αθωότητα....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

VaD είπε...

Απίθανος ο Νικόλας,τον απολαμβάναμε από κοντά στη σχολή και στη μπουάτ στο Λευκό Πυργο,τον παλιό καλο καιρό...

Πονεμένη ιστορία η κατάληξη...

Μηθυμναίος είπε...

Αν σκαρφαλώσεις Δημητρούλα τον Υμηττό και ρίξεις μια ματιά απ' την άλλη πλευρά του θα με δεις να τον περιπατώ!!!

Όλα όμορφα.

Adamantia είπε...

Το έχεις ακόμα στη καρδιά σου αυτό το παπάκι όπως φαίνεται..
Φιλί ανοιξιάτικο κι αισιόδοξο σήμερα!

Tsouxtra είπε...

Τίποτα δεν θα μπορούσε να αγκαλιάσει καλύτερα αυτή την ανάρτηση απο το Παπάκι του Άσιμου...

Καλημέρα Δημητρούλα !

venceremos είπε...

πόσο όμορφα ξέρεις να γράφεις και να μας αγγίζεις...
φιλιά καρυστινά

ikor είπε...

Πολύ όμορφες οι εικόνες κι οι νότες σου Δήμητρα!

Μας θύμισες τα φοιτητικά χρόνια και τις βόλτες στην Καισαριανή.

Να 'σαι καλά!

Φθα είπε...

Σήμερα το πρωί έπινα καφέ εκεί. Στα ξύλινα παγκάκια. Τι σύμπτωση!
Αν και μελαγχολική είναι υπέροχη η ανάρτησή σου... Φιλιά...

βασίλης είπε...

Βόλτες στην Καισαριανή κι εγω πάρα πολλές.. Ειδικά εκεί πάνω στην Καλοπούλα.. Το τραγούδι του Ασημου από τα αγαπημένα μου. Ευχαριστούμε που μας το θύμισες και.. Φιλιά, καλημέρα

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ποιητικό και νοσταλγικό το κειμενάκι σου...
Όλοι οι Αθηναίοι κάτι έχουμε να θυμηθούμε απ' την Καισαριανή...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Πού πήγε;;