Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Στο τσιφλίκι της Τσερκέζας


Η Τσερκέζα ή αλλιώς Ζουλφιέ Χανούμ ή Ελένη Ιορδάνογλου ήταν Μικρασιάτισσα στην καταγωγή.Ήταν ιδιαίτερα δυναμική και πονηρή γυναίκα.Μετά την ανταλλαγή περιουσιών το 1923 απόκτησε μεγάλη περιουσία,εξαιτίας του χαρακτήρα, και των γνωριμιών που είχε.Λέγεται πως είχε δεσμό με τον Νικόλαο Πλαστήρα.
Το τσιφλίκι της Τσερκέζας ήταν πάντα γεμάτο ακόμα και όταν επί Κατοχής το νησί πεινούσε.Το καλοκαίρι του '48, μια μέρα που εκείνη έλειπε απ το τσιφλίκι της, μπήκαν στο μύλο της μια ομάδα αντάρτες, και πήραν λιγοστά πράγματα απ αυτά που βρήκαν μπροστά τους.
Μετά από μέρες έστειλε στον Κυριάκο Πασχαλιά, (Καπετάνιο) χαμπέρι, πως τον περιμένει φανερά, να πάει στο λημέρι της - όχι σαν κλέφτης.
Μετά από τρεις μήνες περίπου, και σε περίοδο μεγάλης πείνας των Ανταρτών, ο Πασχαλιάς τη θυμήθηκε.
Απ τη μια ήθελε να της δείξει πως δεν την φοβάται, παρόλη την κακιά της φήμη.Απ την άλλη έπρεπε να βρει τροφή για τα παληκάρια του.Πήρε λοιπόν έναν ακόμα μαζί του, και κατέβηκαν.Κατέβηκε κυρίως όμως, γιατί πίστευε πως η Τσερκέζα έχει γνωρίσει ξεριζωμό κυνηγητό και κατατρεγμό.Νόμιζε πως παρ ότι δεν συμφωνούσε με τις απόψεις των Ανταρτών, θα σεβόταν το ανυπόταχτο τους.
Και αυτό έδειξε.Τους γέμισε τους ντορβάδες και τους έστειλε.Τους έκλεισε ραντεβού και για την άλλη βδομάδα,την Τρίτη.
Ο Πασχαλιάς κράτησε προφυλάξεις.Την Τρίτη έστησαν καρτέρι στις εισόδους του τσιφλικιού της για ύποπτες κινήσεις.Δεν φάνηκε τίποτα περίεργο.Και την Τετάρτη ξαναφάνηκαν.
Έτσι άρχισε αυτό το νταλαβέρι με την Τσερκέζα.Επιφυλακτικό νταλαβέρι αλλά αναγκαστικό.
Πάντα κρατούσαν επιφυλάξεις.Και ξέκοβαν για αρκετά διαστήματα.
Την Πρωτοχρονιά του '49 τους είχε καλέσει να τους κάνει το τραπέζι,να γυρίσουνε το χρόνο μαζί.
Το ρίσκο της αποδοχής ήταν μεγάλο.Και υπήρχαν μεγάλες ενστάσεις.Όμως υπήρχε και η λαχτάρα των Ανταρτών να φανε σαν άνθρωποι πάνω σ ένα τραπέζι,να ζεστάνουν το κόκαλο τους και να περάσουνε δυο ώρες σαν άνθρωποι.Λαχτάρα που υπερνίκησε τις δεύτερες σκέψεις και τις ενστάσεις.
Τα υπολόγισαν όλα.Πήραν ακόμα και την παραμικρή προφύλαξη.Λογάριασαν προδοσία,κρυμμένα αποσπάσματα,δηλητηρίαση.Λογάριασαν τα πάντα εκτός από ένα.
Και πήγαν.Δεκατρείς αντάρτες.Να φάνε μια φορά μετά από τόσο καιρό, σαν άνθρωποι. Σε τραπέζι,με κάθε λογής φαί.Την άφηναν να τρώει πρώτα εκείνη και μετά έτρωγαν.Ποτό δεν ακούμπησαν.Και οι σκοποί φυλούσαν.Ούτε την άφησαν στιγμή μόνη της.Τα υπολόγιζαν όλα.
Τελευταία στιγμή πριν φύγουν βγήκε να φέρει απ το μύλο κάτι γλυκά που τους είχε να πάρουν μαζί τους,.
Με αναμμένο τσιγάρο.Για να ανάψει το φυτίλι κάτω απ την καρυδιά της αυλής της.
Kαι πυροδότησε τα πυρομαχικά που είχαν ζώσει το σπίτι της,άντρες ειδικοί της ασφάλειας,μερικές μέρες πριν.
6 Αντάρτες έμειναν στον τόπο.Έγιναν κομμάτια απ τα πυρομαχικά.Οι υπόλοιποι κίνησαν για τον Μανταμάδο,που κρύφτηκαν στην μηχανή του Κομίλη.Όλοι με προβλήματα στα μάτια.

Την επόμενη μέρα τοπική εφημερίδα του νησιού έγραφε:
"Εις άγριον μάχην κατά την διάρκειαν της 31ης λήξαντος έτους εις την αγροτικήν περιοχήν του χωριού Ίππειος .Εξ συμμορίταινεκροί,οι υπόλοιποι,τραυματίαι καταδιώκονται απηνώς.
Εγκλωβισμένοι εις αγροικίαν προέβαλαν σθεναράν αντίστασην.Ολόκληρη τη νύκτα τα πολυβόλα έβαλλον.
Ουδεμία απώλεια εκ των ημετέρων"....

Η ίδια η Τσερκέζα είχε ανέβει σε βαρέλι κάτω απ την καρυδιά και απολάμβανε το θέαμα της ανατίναξης του σπιτιού της και των ανταρτών...


Υ.γ.Περιληπτικά απ το βιβλίο του Μιχάλη Λιαρούτσου "Το 48 χωρίς φεγγάρι"

8 σχόλια:

anna. είπε...

Τι μπορεί να μάθει κάποιος από σένα???Τα πάντα!!!Πόσο πολύ διάβασες η διαβάζεις???Τα θερμά μου συγχαρητήρια!!!Με μορφώνεις!!!Η κυρία μαφιόζα του καιρού της!!!Και ανθέλλην!!!Κάνω λάθος???Καλήμερα,φιλιά!!!

Adamantia είπε...

Φοβερή ιστορία, μία απ'τις πολλές της αντίστασης. Από πού αλλού όμως είναι γνωστό το όνομα αυτής της γυναίκας?Κάποια συγγραφέας δεν λεγόταν έτσι ή είναι μεταγενεστέρη?
Η δεν ξέρω τι λέω πρωϊ πρωϊ?
Καλημέρα Δημητρούλα μου.

thalassinimatia είπε...

Δεν έχω λόγια....
Φιλιά πολλά ανοιξιάτικα!!

tantoguanto είπε...

Τι να πω τα λέει όλα η ανάρτηση σου...!!!το μόνο που θα πω είναι ότι αισθάνομαι πολύ τυχερός που έστω και ηλεκτρονικά σε γνώρισα.
Γεια και χαρά σου Δημητρούλα!!!

Adamantia είπε...

Kαι βεβαια έλεγα βλακειες τη μπέρδεψα με την Ιορδανιδου, μη με παρεξηγεις Δευτερα ειναι...

Μαριλένα είπε...

αυτή η ιστορία μας.. συγκλονιστική ειναι Δήμητρα μου!

φιλιά
και κλαη βδομαδα να 'χουμε
(με άνοιξη όμως, ε;)

aris είπε...

Χρόνια μετά η Τσερκέζα γύρναγε στην πόλη. Πάντα με πιστόλι στη μέση, πάντα με χωροφύλακες για συνοδεία. Όλοι τη λοξοκύταγαν. Μόνη. Όχι πως τη λυπόταν κανένας...
Σήμερα δίπλα στα ερείπια του πύργου της Τσερκέζας έχει στηθεί μια καλή μπίζνα... έτσι για να είναι πάντα με τους νικητές το μέρος!

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Στη «Νεκρή Μεραρχία» για το ΔΣΕ Πελλοπονήσου, ο καπετάν Μπελάς παραθέτει μία ιστορία από το χωριό Μπάστα Αρκαδίας, όπου οι ταγματασφαλίτες παρακολουθούσαν επί εβδομάδες το σπίτι του αντάρτη Πέρδικα, μπας και εμφανιστεί. Τους συγγενείς του, όσους δεν είχαν σφάξει, τους είχαν στείλει Μακρόνησο και φυλακές. Αλλά το γουρούνι, στην αυλή πάχαινε. Άρα κάποιος το τάιζε, με σκοπό να το σφάξει. Ποιός άλλος αν όχι ο Πέρδικας; Αφού παραφύλαξαν επί εβδομάδες διαίστωσαν ότι το γουρούνι το τάιζε το σκυλί του σπιτιού, που γύρναγε αριστερά-δεξιά και κάθε βράδυ έφερνε για το φίλο του και δύο καλαμπόκια, να φάει κι ο καημένος ο χοντρός που είναι φυλακισμένος.
Τα ζώα στάθηκαν πολύ πιο αλληλέγγυα από τους ανθρώπους.

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Πού πήγε;;