Τετάρτη, 7 Μαΐου 2008

Ας όψεται ο άνεμος...

Πάλι ρωτας και πάλι νιώθεις λές....
Ταξίδι και ψυχή μαζί σε μια βαλίτσα
Ας όψονται τα χιόνια
Πικραμένες στιγμές ,για το είναι ,για το θες και το μπορείς
Φοβισμένα κορμιά στην άκρη του δρόμου
Τώρα που φυσάει
Και μην ξεχάσεις τα κλαράκια που έσπασαν.
Απ τις λέξεις λυγισαν
και απ τις ανάσες
Μουσική στ αυτιά
Που αναδύνει Θυμό
Αλήθεια που μπορεί να σε πάει μια φράση;;;
Απ τον Παράδεισο μέχρι την κόλαση....
Τα λόγια σε άδεια δοχεία αντηχούν και τρυπάν τ αυτιά......
Πάλι Ξεφευγω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Πού πήγε;;